به سجده مىرود ؟ و همچنين سجده اش به حدى طولانى بود كه گفته مىشد چه وقت سر برمىدارد ، آن گاه به بستر خود برمىگشت و تا خدا مىخواست مىخوابيد ، آن گاه بيدار شده مىنشست و همان آيات را تلاوت نموده ، چشم را به آسمان مىانداخت ، آن گاه مسواك زده تطهير نموده و به مسجد مىرفت ، باز هم مثل بار اول چهار ركعت نماز مىگذاشت ، مجددا به بستر خود مراجعت نموده ، مقدارى مىخوابيد ، سپس بيدار شده نگاهى به آسمان انداخته و همان آيات را تلاوت مىنمود ، باز مسواك و تطهير را انجام داده به مسجد تشريف مىبرد و يك ركعت نماز وتر و دو ركعت ديگر خوانده و براى نماز صبح بيرون مىشد . « 1 » مؤلف : اين معنا در كافى هم به دو طريق روايت شده . 147 - و روايت شده كه آن جناب نافله صبح را در اول فجر مختصر مىخواند و براى نماز صبح بيرون مىرفت . 148 - و در محاسن به سند خود از عمر بن يزيد از ابى عبد اللَّه ( ع ) نقل كرده كه فرمود : هر كس در نماز و ترش هفتاد مرتبه : « استغفر اللَّه ربى و اتوب اليه » بگويد و بر اين كار تا يك سال مداومت و مواظبت داشته باشد ، خداى تعالى اسمش را در زمره كسانى مىنويسد كه در سحرها طلب مغفرت مىكرده‌اند ، رسول خدا ( ص ) هم همين طور در نماز و ترش هفتاد بار استغفار مىكرد و هفت بار مىگفت : « هذا مقام العائذ بك من النار - اين موقف كسى است كه از آتش دوزخ پناهنده تو شده است . . . » « 2 » 149 - و در فقيه مىگويد : رسول خدا ( ص ) در قنوت وتر خود مىگفت : « اللهم اهدنى فيمن هديت ، و عافنى فيمن عافيت ، و تولنى فيمن توليت ، و بارك لى فيما اعطيت ، و قنى شر ما قضيت ، انك تقضى و لا يقضى عليك ، سبحانك رب البيت ، استغفرك و اتوب اليك و أؤمن بك و اتوكل عليك و لا حول و لا قوة الا بك يا رحيم - پروردگارا ، ما را به آنان كه هدايتشان كردى هدايت كن و با آنان كه عافيتشان دادى عافيت ده ، و با آنان كه امورشان را خودت به دست گرفتى امور مرا هم عهده دار شو ، و در آنچه مرا داده اى بركت قرار ده ، و مرا از شر قضا و قدرى كه گذراندى نگهدار ، چون تويى كه قضا بدست تو است و تويى كه حكم مىكنى و كسى نيست كه عليه تو حكم كند ، منزهى تو اى پروردگار خانه ، از تو طلب مغفرت مىكنم ، و به تو رجوع مىنمايم و به تو ايمان مىآورم ، و بر تو توكل

--> ( 1 ) تهذيب ج 2 ص 334 ح 233 . ( 2 ) محاسن برقى ص 53 ب 53 ح 80 .